Кристина Краличин наградена со почесна плакета на Меѓународниот фестивал за социјална поезија во Италија

На 5 декември 2025 година, во Библиотеката „Пјаца Сантини“ во Капачо Паестум (Италија), се одржа свечената церемонија на Меѓународниот фестивал за социјална поезија, во рамките на четвртото издание на престижниот конкурс „I Diversi Versi“ (Различни стихови). Настанот беше организиран под покровителство на Европската комисија, Општина Капачо Паестум и неколку значајни културни институции, а беше посветен на 115-годишнината од раѓањето на мексиканската уметница Фрида Кало.

Во категоријата Поезија на странски јазик, македонската поетеса и писателка Кристина Краличин ја освои третата награда, за поемата „La luce“ („Светлината“), и беше одликувана со почесна плакета (targa) - официјално признание што италијанските културни институции го доделуваат за уметнички и книжевни заслуги.
Церемонијата ја водеше Милена Чичатело, претседателка на фестивалот, со музички настап на Франческа Мерола и сценски интермецоа во режија на Енрико Џулијано, со што настанот доби форма на целосен културно-уметнички спектакл.

Фестивалот годинава беше симболично посветен на Фрида Кало – уметница која преку своето творештво ја претвори личната болка во универзален јазик на отпор, достоинство и човечка сила. Нејзиниот лик и дело беа истакнати како олицетворение на жената што, и покрај физичките и општествените ограничувања, опстојува и создава како „различна“, но токму затоа автентична и незаменлива – во целосна согласност со социјалната порака на фестивалот „I Diversi Versi“.

Критиката на жирито за песната „La luce“ – превод на македонски
Организаторката и претседателка на фестивалот, Милена Чичатело, во својата официјална критика ја истакна високата уметничка вредност на поемата „La luce“, образложувајќи ја одлуката на жирито да ја награди Кристина Краличин.

Во продолжение следува целосниот превод на нејзината критика, објавен како цитат:
„Претставената поезија се издвојува по својата длабока способност да повикува слики и чувства преку богат и чувствителен јазик. Метафората на месечината што „го гушка небото“ сугерира интимност меѓу небото и земјата, додека облаците, опишани како „меки чаршафи“, создаваат чувство на заштита и спокој – типично за убавината на еден тивок септемвриски ден.
Авторката умешно користи природни елементи, како малото пожолтено ливче, за да ги претстави животните циклуси и надежта за пролетно обновување, симболи на повторно раѓање и издржливост. Размислувањето за различноста меѓу луѓето, изразено преку сликата на „крилјата“ на птиците, повикува на препознавање и славење на разликите како извор на убавина и смисла во заедницата.
Достојна за доделената награда е токму поради начинот на кој поезијата успева да испреплете елементи на лична интроспекција со една универзална тема, овозможувајќи му на читателот да се почувствува дел од ова заедничко искуство. Идејата дека „светлината не згаснува ни во темнината“ претставува порака на надеж и вера во внатрешната сила, која одекнува длабоко во едно време кога многу луѓе се борат да го најдат своето место во светот.“

Наградата за Краличин е уште едно значајно меѓународно признание за современата македонска поезија, која преку нејзиниот авторски глас се афирмира во европскиот културен простор.